OSMANİYE - MUZAFFER ÇAĞLIYANER - Osmaniye'de büyüme bozukluğuna neden olan akondroplazi hastası Musa Durmuş ile lise arkadaşı Egehan Akkoç, kısa boylu kişilerin günlük hayatta yaşadığı zorluklara dikkati çekmek için sanal gerçeklik gözlüğüyle çalışan mobil oyun geliştirdi.
Akondroplazi hastalığıyla dünyaya gelen Bahçe Anadolu İmam Hatip Lisesi 11. sınıf öğrencisi Durmuş'un boyu, büyüme bozukluğu nedeniyle 92 santimetrede kaldı.
Durmuş, kendisi gibi boyu yaşıtlarına göre gelişmeyen kişilerin günlük hayatta yaşadığı zorluklar konusunda farkındalık oluşturmak için sınıf arkadaşı Egehan Akkoç ile "Hayata Küçük Bakış" adlı proje hazırladı.
Projeyi, bilişim teknolojileri ve yazılım öğretmeni Onur Burak Kahraman'ın danışmanlığında yürüten 15 yaşındaki öğrenciler, sanal gerçeklik gözlüğüyle (VR) çalışan mobil oyun geliştirdi.
Sanal ortamda kısa boylu birinin okul, alışveriş ve ev ortamında karşılaştığı zorlukların anlatıldığı oyun, gözlüğü takan kullanıcının gelişim bozukluğu yaşayan kişilerle empati yapmasını sağlıyor.
Projeyle katıldıkları TEKNOFEST 2025'in Engelsiz Yaşam Teknolojileri Yarışması'na da katılan öğrenciler, mobil oyunu çok sayıda kişiye test ettirmek istiyor.
- "Hem İstanbul'u gördük hem de projemizi tanıtma şansı bulduk"
Musa Durmuş, AA muhabirine, kısa boylu insanların yaşadığı sıkıntıları herkesin deneyimlemesini istediklerini söyledi.
TEKNOFEST'e katılmaktan mutluluk duyduklarını dile getiren Durmuş, şöyle konuştu:
"Yarışmaya katılarak hem İstanbul'u gördük hem de projemizi tanıtma şansı bulduk. Festivalde ziyaretçilerin benim gibi kısa boylu birini gördükleri için empati duyguları gelişti, oyunu deneyimledi. Uzun boylu bireyler, ışığı rahatça yakabiliyor veya markette üst raflardan ürünleri alabiliyor ama benim gibiler ışığı açarken düğmeye erişemiyor. Bunun yanında üst raflara ulaşamadığı için de uzun boylu bireylerden yardım istiyor. Biz de bunu oyunumuza aktardık."
Öğretmen Kahraman da oyunla kısa boyluların sorunlarına dikkati çekmeyi amaçladıklarını belirterek şunları kaydetti:
"Bu, bir oyun değil, büyük bir empati yolculuğu. Musa'nın günlük yaşantısında yaşadığı sıkıntılara baktık. Musa, 'Hocam okula geldiğim zaman merdivenlerden çıkamıyorum, sınıfın kapısına yetişemiyorum' dedi. Okul senaryosunda bunu gerçekleştirdik. Oyunumuzda, Musa'nın yaşadığı sıkıntıları bire bir aktardık. Bu sıkıntıların hepsini insanlara yaşatmak istedik. Sanal gerçeklik gözlüğünü takan kişi Musa'nın boyuna geldi ve direkt onun yaşadığı sıkıntıları bire bir görmüş oldu."
