ANTALYA (AA) - ZEHRA TEKECI - Antalya'da 58 yasindaki Nilgün Aka, hayatinin baharindaki lösemi hastasi oglunu kaybettikten sonra, evladinin emaneti gördügü hasta çocuklar için elinden geleni yapiyor.

Esi ve bir kiziyla yasayan Aka'nin mutluluguna 20 yil önce 15 yasindaki oglu Soner Gürcan'a lösemi teshisi konulmasi üzerine gölge düstü. Kendisinden ve ailesinden uyumsuz oldugu için ilik nakli yapilamayan Aka, oglunu yasatmak için her yolu denedi.

Evladinin tedavi masraflari için evini satan Aka, uygun ilik bulunamayinca oglunu kaybetti.

Hayatini oglunun emaneti olarak gördügü lösemi hastalarina adayan Aka, birikimlerinin bir kismini ayni hastalikla mücadele eden çocuklarin tedavi masraflarina harcadi.

Evladinin acisini hafifletmek için aldigi kurslar sayesinde evinde biblo ve hediyelik ürünler yapmaya baslayan Aka, resimleri ve hediyelik esyalarini Muratpasa Belediyesinin "üreten eller pazari"nda kurdugu stantta satiyor.

Aka, elde ettigi gelirle maddi durumu iyi olmayan lösemi hastasi çocuklara yardim ediyor.

Lösemili bir kiz çocuguna saçlarini bagislayan Aka'nin en büyük hayali ise oglunun anisina kendi imkanlariyla bir hastanede oda olusturmak. Aka, o odayi da "çocuklara umut olsun" diye rengarenk tablolarla süslemek istiyor.

- "Oglumu sanatta, renklerde buluyorum"

Aka, AA muhabirine, oglu Soner Gürcan'i kaybettikten sonra acisini sanatla dindirmeye çalistigini söyledi.

Sanata yöneldikten sonra içinde huzuru hissetmeye basladigini ifade eden Aka, sanatin en kötü günlerde bile insana tutunacak bir dal olusturdugunu dile getirdi.

Hayatin olumsuzluklarinin üstesinden sadece sanatla gelinebilecegini vurgulayan Aka, söyle konustu:

"Sanat geçirdigim zor dönemlerde bana terapi gibi geldi. Oglumu sanatta, renklerde buluyorum. Insan oglunu kaybettigi zaman bunu asla unutmaz. Acisini da unutmaz ama sanat bir nebze olsun hayata döndürdü. Su hayattaki tek çabam lösemili çocuklara yardim etmek. Oglumu kaybettikten sonra diger çocuklara karsi daha da hassaslastim, onlari evladim gibi gördüm. O çocuklar için elimden ne geliyorsa yapmaya çalistim. Bundan sonraki hayatimi onlara adamak istiyorum. Resimlerimle onlara umut olmak istiyorum. Bu dünyada bir amacim olduguna inaniyorum, onlara bir nebze yararim olursa ne mutlu bana."