Merhaba çok kıymetli okuyucularımız,
Cumhur İttifakı’nın Osmaniye ziyareti geride kaldı. Ancak bu ziyaretin ardından kentimiz adına ortada kalan en baskın duygu maalesef hayal kırıklığı oldu.
Cumhurbaşkanı Sayın Recep Tayyip Erdoğan ve Milliyetçi Hareket Partisi Genel Başkanı, Osmaniye Milletvekili hemşehrimiz Sayın Dr. Devlet Bahçeli, Adnan Menderes Mahallesi’nde yapımı tamamlanan deprem konutları ve bazı yatırımların açılışı için Osmaniye’ye geldi. Yapılan hizmetler elbette kıymetlidir, emeği geçen herkesin hakkı teslim edilmelidir. Ancak bu ziyaretin Osmaniye açısından yeni, somut ve geleceğe dair bir müjde üretmemesi kentte ciddi bir beklenti boşluğu oluşturdu.
Osmaniye, Cumhur İttifakı’nın kalesi olarak görülen bir şehir. Sandıkta verilen güçlü desteğin karşılığında vatandaşın beklentisi de doğal olarak yüksektir. Bu beklentilerin başında ise uzun süredir dile getirilen Osmaniye Havalimanı talebi geliyordu. Günlerdir bu konuyu yazdık, çizdik, gündemde tuttuk. Şehrin kanaat önderleri konuştu, vatandaş konuştu, basın konuştu. Açık söylemek gerekirse Osmaniyeliler, Sayın Cumhurbaşkanı’ndan bu konuda net bir cümle duymayı bekliyordu.
Ancak ne yazık ki bu beklentiye dair tek bir açıklama yapılmadı. Bunun yerine, zaten yapılmış olan yatırımlar anlatıldı, muhalefete yönelik sert mesajlar verildi. Oysa Osmaniye’nin bugün ihtiyacı olan şey polemik değil, geleceği şekillendirecek vizyon projelerdir.
Şunu da açıkça ifade edeyim: Bu satırlarda dile getirdiğimiz beklentilerin, partilerin genel merkezlerinde takip edildiğine inanıyorum. Buna rağmen Osmaniye için “dişe dokunur” bir müjdenin gelmemesi, ister istemez “Acaba bu şehirden beklenti var ama bu şehre beklenti yok mu?” sorusunu akıllara getiriyor.
Osmaniye, sadece yapılanları alkışlayan değil; yapılacakları da talep eden bir şehir olmak zorundadır. Bu talep bir nankörlük değil, aksine sadakatin ve sahiplenmenin doğal sonucudur.
Sonuç olarak; ziyaret gerçekleşti, kürsüler kuruldu, konuşmalar yapıldı. Ancak Osmaniye’nin geleceğine dair beklenen o güçlü cümle söylenmedi. Ve şehir, yine müjdesiz bir ziyaretin ardından, sorularıyla baş başa kaldı